Beste abonnee,
In 1912 keek de Duitse wetenschapper Alfred Wegener naar een wereldkaart en zag iets wat velen toen over het hoofd zagen. De kust van Zuid-Amerika leek exact te passen op die van Afrika. Alsof twee reusachtige puzzelstukken ooit bij elkaar hoorden. Wegener concludeerde dat de continenten ooit één geheel hadden gevormd en langzaam uit elkaar waren gedreven.
De theorie werd initieel weggelachen. Niet omdat niemand de vormen zag, maar omdat Wegener het onderliggende mechanisme nog niet kon uitleggen. Hoe kunnen immense landmassa’s door vast gesteente bewegen? De wetenschap had er geen antwoord op en zijn waarneming werd dus als fantasie afgedaan. Pas decennia later bleek hij gelijk te hebben: continenten drijven op bewegende platen. Zijn theorie klopte dus, maar de wereld moest alleen nog anders leren kijken.
Een nuttige les voor beleggers. Soms zit je met een overtuiging die de markt nog niet wil zien. Je ziet een bedrijf of een technologie die anderen onvoldoende waarderen of negeren. Je hebt misschien gelijk. Er is echter een dunne lijn tussen iemand die vroeg ziet wat later algemeen zal worden erkend, en iemand die blijft vasthouden aan een verhaal omdat hij er te veel in heeft geïnvesteerd (letterlijk en figuurlijk).
Ons brein houdt niet van losse feiten. Het zoekt naar samenhang. Het maakt van toevalligheden een oorzaak en van een reeks waarnemingen een overtuiging. Wie een aandeel koopt, koopt zelden alleen een bedrijf. Hij koopt ook een verhaal: dit bedrijf zal groeien, deze technologie zal winnen, deze markt zal veranderen en deze waardering is dus onredelijk laag. Die verhalen kunnen een leven op zich gaan leiden.
Zodra een koers daalt, beginnen de raderen in ons hoofd te draaien: “De daling is tijdelijk, de markt begrijpt het nog niet, het verwachte nieuws komt, het product is beter dan dat van de concurrentie.” Soms klopt dat. En soms wordt elke ontwikkeling zo geïnterpreteerd dat het oorspronkelijke verhaal overeind blijft. Dan kijkt men niet meer naar de werkelijkheid, maar zoekt men enkel naar bevestiging. De belangrijkste vraag bij een aandelenpositie is daarom niet: “Waarom zou dit aandeel stijgen?” De belangrijkste vraag is: “Welke cijfers, gebeurtenissen of ontwikkelingen zouden mijn these weerleggen en mij overtuigen van mijn ongelijk?” Als er geen antwoord op die vraag kan zijn, heb je geen beleggingsthese meer. Dan heb je een geloof.
Bij NioCorp is die vraag actueel. Het bedrijf heeft met Traxys een belangrijke afzetovereenkomst getekend, een voorwaarde voor EXIM-financiering. En toch blijft de koers achter bij die voortgang. De vraag is dus niet alleen of de markt de waarde nog niet ziet. De vraag is ook wat de these, dat NioCorp fors ondergewaardeerd is, zou weerleggen. Een uitblijvende EXIM-financiering zou daar een belangrijk signaal voor zijn. De signalen voor die financiering zijn zeer positief, maar er is nog geen 100% zekerheid. Zolang NioCorp de resterende due-diligencepunten afsluit en belangrijke mijlpalen dichterbij komen, blijft geduld verdedigbaar. Blijven ze uit, dan is het geen vroegtijdige ontdekking meer, maar een verhaal dat zijn eigen leven is gaan leiden.
Geduld is geen kwestie van halsstarrig blijven volhouden. Geduld is blijven volhouden zolang nieuwe feiten het oorspronkelijke verhaal blijven bevestigen. Wegener had geduld nodig, maar nog meer had hij bewijs nodig. De markt beloont uiteindelijk niet degene die het hardst gelooft, maar degene die het eerlijkst naar de feiten kijkt.
Beste groeten,
Peter Tros
