De crash die maar niet kwam

Beste abonnee,

“De zijnswijze bepaalt de zienswijze”, hoorde ik iemand eens zeggen, en zo is het maar net. Wie een nabije persoonlijke crisis vreest, bijvoorbeeld, ziet plots ook overal crisis. Wie gaat trouwen, ziet plots overal reclame voor trouwzalen. En nee, dat berust heus niet enkel op cookies die jouw interesses volgen en dan aangepaste inhoud laten zien in je socials. Het fenomeen waarbij je persoonlijk veld je aannames lijkt te spiegelen, is eeuwenoud – eeuwig eigenlijk.

“Heilige geometrie” wordt het ook wel eens genoemd, en het is veel krachtiger dan ik ooit had durven vermoeden. Deze hele realiteit is een geometrisch perfect hologram, dat jij voor jezelf bedacht hebt voor je hier incarneerde – in het Nederlands: “voor je hier werd geboren”. Dat is het basale metafysische uitgangspunt waarop Safecapital gestoeld is, en als onze missie is om mensen naar overvloed te leiden, dan zal het snel begrepen worden dat “overvloed” slechts op secundaire wijze over financiële overvloed gaat.

Zeg nu zelf: als het ‘écht-en-téchtig’ waar is dat wij onze realiteit zelf creëren (via onbewuste en onderbewuste projectie), wie wil dan nog bezig zijn met het verdienen van geld? Als dat waar is, dan manifesteer je toch gewoon wat je nodig hebt, zonder geld? Want geld is toch maar een ruilmiddel om te bekomen wat je waarlijk wil, niet? Waarom dan niet direct die magische shortcut gebruiken? Veel “geestiger” (pun intended) dan risico’s moeten nemen om geld te verdienen, daarop dan belastingen te moeten betalen, en dan op de koop toe voor dat zuur verdiende geld te moeten zorgen. Ziet u? Moeten, moeten, moeten, steeds maar weer en meer moeten.

Kan u zich een werkelijkheid voorstellen waarin de kern draait rond “mogen”? Kan u zich een wereld voorstellen waarin geld niet eens meer bestaat, maar louter nog het krediet dat je jezelf geeft? Misschien niet, en daarom bestaat Safecapital: om u bij de hand te nemen en u te laten inzien dat, indien u bijv. alle berichten over de CBDC gelooft, u dan op een tijdlijn belandt waarin die CBDC daadwerkelijk wordt uitgerold. Waarom? Omdat u vanuit de angst voor een bepaalde toekomst ook de realisatie ervan bewerkstelligt. Het is een frequentiespel, mensen, en voor wie dat doorheeft, wordt het … geestig.

Dingen zijn dus niet automatisch waar: ze worden be-waarheid, via projectie. Dat is het grote geheim waarmee ‘de elite’ ons gevangen houdt: ze gebruikt ons als haar levende projectors, en wel door onze lens te bevuilen met haar angst. Met andere woorden: het is niet eens een elite. Het zijn hulpbehoevenden. De elite, dat zijn wij, tenminste als we erin slagen om het vuil op onze lens – onze programmeringen – te herkennen. Maar hoe doe je dat als je zelf met een bevuilde lens rondloopt en dat niet eens weet? Hoe kan je dan je eigen blinde vlekken opsporen? Dat gaat niet, en dat is waarom Aristoteles de mens een “Zoön Politikon” noemde: we hebben anderen nodig om ons te spiegelen.

De relevantie voor beleggen, zal u mij vragen? Wel, is dat niet evident? Als straks OpenAI en Anthropic naar de beurs gaan, dan kunnen we de analyse maken dat dit “gewoonweg weer” een bubbel is die gaat barsten, zoals de dot-com bubble in 2001. We zeggen dat die technologieën sterk overgewaardeerd zijn, en er dus wel een crash moet komen, en klaar. We kunnen echter ook geloven dat AI, in samenwerking met robotica, kwantumcomputing en nieuw materialenonderzoek, ons werkelijk richting een nieuwe era gaan leiden. En hier komt het inzicht: beide dingen zijn waar, op een andere tijdlijn.

Dan is de vraag: welke tijdlijn (scenario) verkiest u? Eentje waarop we huilend en zagend allemaal slachtoffers zijn van een onrechtvaardig systeem? Of eentje waarop we hebben ontdekt dat we het allemaal zelf manifesteren, en waarop we simpelweg gáán voor de droom waarmee we geboren zijn? Op mijn tijdlijn is dat helder, maar de keuze is aan u.

Brecht Arnaert