Beste abonnee,
“Alles stroomt”, zei Heraclitus al. En precies dat is wat de beurs doet. Ze stroomt op en ze stroomt neer, maar zelden blijft ze lang rustig in één richting. Althans, afhankelijk van het tijdsframe. Wie alleen naar de dagkoers kijkt, ziet vooral bewegingen. Wie langer kijkt, ziet lange opgaande en neergaande trends. Cycli dus. En op de beurs is dat uiteindelijk waar het om draait.
Sinds maart 2009 zit de brede markt in een opgaande beweging. Dat is een lange rit, maar het is niet ongebruikelijk dat bull-markten lang aanhouden. Historisch gezien komen zware correcties altijd terug. Gemiddeld zie je ongeveer eens per twintig jaar een daling van 50%, en ongeveer eens per honderd jaar zelfs een daling van 80% of meer. Dat zijn gemiddelden, geen harde voorspellingen. Toch vormt het een nuttige waarschuwing: hoe langer een stijging duurt, hoe meer zelfvertrouwen zich opbouwt in de koersen, en hoe harder de daling uiteindelijk kan worden.
Betekent dit dat we al aan het einde zitten? Waarschijnlijk niet, al weten we dat nooit zeker. Een eindfase herken je meestal aan totale euforie. Dan lijken de waarderingen nergens meer toe te doen, worden risico’s weggezet als onbelangrijk, en gelooft bijna iedereen dat de stijging nog heel lang kan doorgaan. We zijn daar vandaag wellicht nog niet. Er is zeker wel optimisme, soms zelfs behoorlijk veel, maar het is nog geen markt die volledig door euforie wordt gedragen.
Toch zijn er wel reeds signalen die doen vermoeden dat we dichter bij het einde dan bij het begin zitten. De AI-hype lijkt daar een goed voorbeeld van te zijn. Niet omdat AI geen blijvende impact zal hebben, integendeel, maar omdat de verwachtingen op sommige plekken al erg ver vooruit zijn gelopen op de realiteit. Ook rond mega-IPO’s zoals SpaceX zie je dat beleggers steeds meer in het verhaal beginnen te geloven nog vóór de cijfers de kans hebben om aan te tonen dat het verhaal gedragen kan worden. Dat is niet per se problematisch, maar het past wel bij een fase waarin de markt steeds gevoeliger wordt voor fantasie, narratief, FOMO, en momentum.
Wie de geschiedenis bestudeert, ziet dat terug. In de laatste jaren van de “roaring twenties” (de jaren 20 van de vorige eeuw) kwam de beurs steeds vaker terug in het dagelijkse leven. Taxichauffeurs, kantoorklerken en zelfs schoenpoetsers begonnen over aandelen te praten. Zulke anekdotes zijn geen harde meetlat, maar ze zeggen wel iets over de sfeer: wanneer beursgesprekken overal opduiken, zit het sentiment vaak al diep in die euforische fase. Als uw schoonmoeder erover begint, wees dan gewaarschuwd. De Dow Jones Index daalde met 89% tijdens de Great Depression.
Wat laten de huidige ‘objectieve’ gegevens zien? De markt heeft een lange stijgingsfase achter de rug, in heel wat sectoren zijn de winsten sterk geweest, en sommige waarderingen zijn stevig opgelopen. Tegelijkertijd is er nog altijd geen totale euforie en komt de media nog niet met het credo “this time it’s different”. De markt lijkt dus nog niet volledig over zijn toeren te zijn.
Voor beleggers is dat de kern. De beurs is cyclisch. We weten dat we ergens dichter bij het einde van deze cyclus zitten dan bij het begin, maar waarschijnlijk zijn we nog niet op het einde. Niemand weet dat zeker. Loop dus gerust nog even mee met de trend, maar let ook op waardering en kwaliteit, en verlies nooit uw risicospreiding uit het oog. Blijf alert voor signalen die horen bij het einde van de cyclus.
Beste groeten,
Peter Tros
