Beste abonnee,
Wolfraam is een bijzonder metaal – zo hard dat het kogels doorboort. De wereld heeft voldoende voorraad, en toch is het een strategisch belangrijk metaal door de vele cruciale toepassingen en China’s greep op de productie ervan (zo’n 80%). Wolfraam is dus geologisch ruim voorhanden, maar voor het westen schaars door o.a. de geopolitieke omstandigheden. En dan rijst natuurlijk de vraag: hoe kunnen wij, als beleggers, deze spanning benutten?
Wolfraam is onmisbaar voor technologie, motoren, en gereedschappen die onze samenleving draaiende houden. Het is het metaal dat snijdt waar anderen smelten en stevigheid geeft waar anderen afbrokkelen. De belegger negeert echter wolfraam vooralsnog. Het blinkt niet zoals goud of zilver, en de media heeft het over elektrische auto’s en batterijen, en niet over het metaal dat de motorblokken boort, de chips graveert, en de defensiesystemen versterkt. Toch zit hier potentieel voor de kritische belegger. China domineert de productie, wat een geopolitiek risico vormt dat almaar urgenter wordt naarmate de westerse landen hun supply chains willen derisken.
De vraag vanuit defensie, de halfgeleiders- en gereedschapsindustrie, en zelfs de EV-industrie lijkt structureel te groeien, terwijl de dalende ertsgehaltes en de lange opstarttijden voor nieuwe mijnen het aanbod beperken. Ter illustratie: een nieuwe mijn opstarten vraagt zo’n 15 tot 20 jaar. Wolfraam is echter geen zeldzaam aardmetaal: recycling (tot 40% van de vraag) en substitutie (bijv. molybdeen en ijzerlegeringen) vormen reële alternatieven. De vraag stelt zich dus: is dit een structurele bullmarkt of slechts een tijdelijke squeeze?
De pure wolfraam-markt is momenteel schaars en volatiel, terwijl de geologische reserves ruim voldoende zijn. Het knelpunt ligt in de verwerking, de geopolitiek, en de timing van nieuwe (en alternatieve) productie. Voor de belegger kan wolfraam fungeren als een schoolvoorbeeld van de varkenscyclus: een vraag gedreven door de geopolitieke en technologische omstandigheden, en een aanbod dat traag reageert met nieuwe capaciteit. En het is net die vertraging die de volatiliteit creëert waar slimme beleggers op kunnen inspelen. Maar timing is alles, en overmoed kan op de loer liggen wanneer de cyclus draait.
Het hardste metaal breekt als een eitje wanneer het verkeerd wordt gebruikt (iets waar zelfs Aristoteles reeds voor waarschuwde in zijn Meteorologica), en dat kan als metafoor dienen wanneer we het over investeringsmogelijkheden hebben: wolfraam biedt kansen, maar begrip van de cyclus, de eindmarkten, en de geopolitiek zijn nodig om die kansen te benutten. Is de vraaggroei houdbaar? Hoe snel reageren potentiële nieuwe mijnen in Australië en Canada op deze hogere prijzen? En wat als China zijn greep verstevigt of recycling de kloof dichtrijdt? Wij denken dat we vroeg genoeg zijn, maar doe steeds uw eigen onderzoek. Onze analyses bieden geen zekerheden, die zijn er nooit, maar wel context die helpt om voor uzelf een oordeel te vormen.
Wolfraam is misschien niet even ‘sexy’ als goud of zilver, maar het snijdt diep. De concentratie van het aanbod maakt het tot een metaal met strategische waarde dat beleggingsopportuniteiten creëert. In een wereld van schreeuwende headlines, een gebrek aan nuance, en de FOMO die heerst rond de door iedereen gekende metalen goud en zilver, ligt er stille potentie bij dit onverzettelijke metaal.
Beste groeten,
Peter Tros
